Een verhaal apart
Op een mooie ochtend al wandelend in de Uithof zag ik in de verte iemand aan komen lopen met een witte hond. "Daar loopt mijn 2e witte", schoot het door mij heen. En dichterbij gekomen bleek het inderdaad een Witte Herder te zijn. En wat voor een!
We zijn een stukje meegelopen en de hond was die week in het asiel gebracht en liep nu met de verzorgster te wandelen. Een prachtkerel die Toivi heette. Ik werd op slag verliefd. Hij deed me in veel aan Sam denken....
Nadat ik Sam thuis had gebracht ben ik 's-middags in het asiel gaan informeren naar Toivi's achtergrond. Hij werd er alleen maar aantrekkelijker door en nadat ik hem nog even gezien had wist ik het zeker: dit werd mijn 2e witje. De volgende dag zou ik hem mee uit wandelen nemen om te kijken of het ook echt klikte tussen ons en dan nog een keer met Toivi en Sam samen gaan wandelen.
Maar op weg naar huis ging mijn verstand in discussie met mijn hart. Sam en Toivi scheelde een paar maanden; Sam had nog veel aandacht nodig; Toivi had nauwelijks opvoeding gehad; hij was sterk vermagerd en had last van zijn darmen; enzo waren er nog wat puntjes die niet zomaar opzij te zetten waren. Maar oh wat wilde ik hem graag!
Weer thuis heb ik mijn twijfels en verlangen, zo diep vanuit mijn hart, met een aantal mensen besproken en ik moest ze uiteindelijk gelijk geven en ik kon mijn eigen verstand ook niet negeren. Het was gewoon nog te vroeg. Niet goed voor mij, niet goed voor Sam en ook niet voor Toivi.
Toivi 15 maanden jong
Gelukkig mocht hij een paar dagen later mee met "Een blokje rond" en met een leuke beschrijving kwam hij in de krant te staan. Tot mijn grote vreugde kon ik een week later lezen dat hij een lieve nieuwe baas heeft gevonden. Toivi ik wens je het aller beste en je blijft in mijn hart!